Op verzoek van Tjabé Rawit Spésial lezers en bezoekers van onze site.

Dane Beerling, 12 jaar, tussen zijn vader en moeder in. Hieronder nogmaals zijn moeder en haar zuster Hilda. Zij en alle moeders van Indo komaf zijn de erflaters van de Indische cultuur. Zij zijn het die Dane Beerling ook nu nog steeds inspireren.

Dane Beerling nu. Foto: Kees Wolfswinkel 2008

Dane Beerling werd op 27 februari 1934 in Tjimahi in het voormalige Nederlands-Indië geboren uit een totok vader en een Indo moeder. Hij groeide in Indië op en ging in 1947 naar Holland. Hij volgde een opleiding als reclame tekenaar, maar koos tenslotte voor het vrije beroep van beeldend kunstenaar en exposeerde in binnen en buitenland. Eerder tekende Beerling ook cartoons voor diverse bladen (o.m. "Het Parool", "Tussen de rails", "Panorama"). Hij ontwierp en bouwde stands (Brussel: Vettewinkel, Latilit. Nederland: o.m. Kapteyn Mobylette, Singer en Volvo) en ontwierp speelhuizen voor kinderen.

1

2

Maquettes

1:Maquette Twin speelhuis 1975, niet uitgevoerd. Reg. & ©Copyright: Dane Beerling 1975, Amsterdam-Holland,

2:Maquette Gardenhouse 1979, schaal 1:40 / 7,50x7,50x5,00m. Reg. & ©Copyright: Dane Beerling 1979, Amsterdam-Holland.

34

5 6

Lampen

3,4,5,6: vier lampen; 3,4,5: 2005, 6: lamp "Wilson" 2006 (3,4,5, 'proefopstelling'/maquettes van dubbelzijdig witbeplakt grijsboard [2 mm. dik], lamp "Wilson", zelfde materiaal, definitief) © Copyright: Dane Beerling 2005/2006, Amsterdam-Holland.

Beeldende kunst. De werken hieronder, respectievelijk van 1956, 1958 en 1960, zijn typische voorbeelden van zijn artistieke speurtocht in de begintijd van zijn beeldende carrière. Hij koos in 1967 definitief voor het beroep van beeldend kunstenaar, maar Beerling heeft zich bij het ‘spoorzoeken’ altijd wel in zijn element gevoeld.

"Twee figuren" / Gouache / Parijs 1956

Linksonder: "Zonder titel" 1958 / Gouache. Rechts: Woman 1960 / Gouache, O.I. inkt, aquarel.

Allerlei technieken paste hij toe: olieverf en acryl op doek en andere ondergronden, verder ook allerlei andere materialen. Hij maakte embalages en 'maquettes', collages en zeefdrukken. Zijn werk is bij artotheken, in collecties van Museum Bommel van Dam, Rijks- en Gemeentelijke overheden en bedrijven (waaronder Nederlandse banken en de scheepsbouwer Damen Shipyards te Gorinchem) en van particulieren in binnen- en buitenland.

^ Variatie op mier 1970. Gemengd: olieverf, gouache en o.i. inkt. Hieronder detail.

  
^ Collage, krijt en potlood, 90x65cm, 1986.             ^ Aquarel en potlood, 90x65cm, 1986
   

Twee schetsen 1989. In datzelfde jaar uitgevoerd in acryl op board, formaat het werk boven 65x90cm, onder 70x70cm.

Zijn beeldende werk staat nu ‘op een laag pitje’ en beperkt zich voornamelijk tot het uitwisselen van “gedachten in beeld” (prenten) met collega’s. Hieronder een tweetal uit 1996.

___________________________________

Politiek. In de begin 70er jaren was hij ook actief als politiek tekenaar waarom Vrij Nederland hem “De bekende Amsterdamse tekenaar” noemde (Zijn meest bekende – beruchte – prent is “De Metrorat op krukken”, tenslotte verscheen zijn metrorat in 12 verschillende situaties waarvan er één opnieuw uiterst actueel is – een Metrorat vretend uit een etensbakje vol geld - gezien de ook nu weer meer dan royaal uit de pan rijzende kosten! van de Amsterdamse Noord-Zuid lijn).

^Twee van een serie van twaalf Metroratten.

Hij richtte de verkeerswerkgroep “Maskers af!” op en bedacht slogans zoals “Lazer op met je uitlaatgassen!”, “Loodvrije brandstof. NU!”* in 1970 (de eis leidde toen ook tot Kamervragen). Praktisch alle kranten en weekbladen werden door "Maskers af!" ‘gehaald’. Wat ook geldt voor een door Beerling ontworpen verkeersplan dat in dezelfde periode verscheen: een verkeers- en bevoorradingsplan voor steden “minivrachtvervoer vice-versa”, waarvan onderdeel vormden electrolocs met aanhangers, met aan de stadsrand overslag- en opstapplaatsen en parkeergelegenheden, de nu genoemde “transferia” en "storegards" voor bedrijven en particulieren. Er werd over die plannen toen overlegd met transportondernemingen (o.m. Wegtransport, N.S. en Van Gend en Loos). Die overleggen haalden ‘de radio’ (TROS en VPRO). Voor zijn plan kreeg Beerling destijds van Milieudefensie en het architectenblad “Plan” een prijs van f. 500,00 voor “het beste alternatief voor het vrachtvervoer in steden”. Recent nog verscheen over zijn plan een artikel in het blad ROM magazin van het ministerie van die naam, naar aanleiding van experimenten in Arnhem met een dergelijk bevoorradingssysteem.

*De eis voor loodvrije brandstof werd destijds door tegenstanders van "Maskers af!" gehekeld, maar loodvrije benzine is inmiddels al vele jaren aan de pomp gewoon verkrijgbaar.

Publicist. Als publicist schreef hij talloze artikelen in diverse bladen over politiek, verkeer, beeldende kunst. Bijvoorbeeld 'Naar een samenhangend beleid voor de beeldende kunst in Rotterdam' (PLAN, februari 1979), en in 1980 in opdracht van de Gemeente Amsterdam 'Evolueren', een verslag van de bevindingen van de Werkgroep Openbare Opdrachten over de openbare procedure die door haar werd gehanteerd. Was medesamensteller van het verslag '2% kunst' dat daarvoor verscheen.

Het artikel “De geschiedenis van de Indo’s tot 1942” van Weerzien met Indië nummer 26, is van zijn hand. Uitgeverij Waanders b.v. Zwolle, 1995.

Bijdragen over Indisch in de ruimste zin verschenen in bijvoorbeeld de tijdschriften De Gordel van Smaragd, Tjabé Rawit, Kawat Berichten en Onze Koers. Ongeveer maandelijks verschijnt Tjabé Rawit Spésial met artikelen, columns en essays van zijn hand.

Boeken. Hij tekende strips, in 1972 “Het land der gemaskerden” en in 1978 “Black Days”.

< Uit: de strip "Black Days".

De Stichting J.H.Leopold, destijds verantwoordelijk voor de jaarlijkse “Nacht van het Boek”, heeft in 1989 uit ruim vijftig reacties op de oproep onder het motto “onbekend literair talent 1989” in Vrij Nederland, Dane Beerling voor proza uitgekozen, voor zijn verhalenbundel “Tussen flarden van mist”. In de loop van de tijd kreeg hij ook andere prijzen.

Het kleurboek voor kinderen "De worm" in de vorm van een strip (prenten pagina-groot) maakte hij rond 1975.

Ruim tien boeken heeft hij op zijn naam staan: romans, verhalenbundels, studies (o.a. over Indo’s en Petjok).

Hij schreef ook enkele poëziebundels (recent onder meer een van Haiku samen met de Hollandse Patricia Sanders).

Zijn columns (samen met bijdragen van Srengèngè en Buaya Timbul) verschenen als bundels.

De omslagen van al zijn boeken zijn ook van Beerlings hand.

De recente boeken zijn uitgaven van Benteng Beruang.

Praktisch al zijn geschreven werk, eigentijds, vaak kritisch, niet zelden met luim (soms hilarisch), heeft min of meer als achtergrond Indië. Zijn onderwerp van aandacht was en is, nu meer dan daarvoor, Indische cultuur. Een van de redenen waarom Dane Beerling, zo'n vijftien jaar geleden, de stoot gaf tot de oprichting van de Indowerkgroep Westcoast van de vereniging KJBB ’41-’49. Westcoast is de enige echte Indoclub tot nog toe.

Klik ook op boeken.

Verteller. Hij treedt regelmatig op tijdens kumpulans en ook op podia van theaters (De Balie en Crea in Amsterdam, Mini-Theater in Haarlem, Bibliotheektheater in Rotterdam), in bibliotheken in Amsterdam en elders, en tijdens festivals en Pasar Malams. Hij vertelt Indië- en Indische verhalen en houdt lezingen over Indische cultuur (o.m. over en in Petjok).

Klik op optreden voor meer info over zijn optreden.

...

!U bent vrij om gegevens, artikelen, gedichten enzovoorts van onze sites over te nemen voor privé gebruik, maar vermeldt daarbij wel de bron, anders zouden uw familie, vrienden en kennissen denken dat u de maker bent.

Overnemen en publiceren , in welke vorm dan ook, mag alleen met schriftelijke toestemming van auteur en Indische Cultuur (in) Beweging.

Bronvermelding is altijd verplicht. U loopt anders gemakkelijk het gevaar dat u van plagiaat wordt beschuldigd. In het openbaar overkomt dat Adriaan van Dis nu al voor de tweede maal.

Copyright © 2006/2008 Indische Cultuur (in) Beweging en D. W. Beerling